1. Kurumlar, insan sistemleri karmaşıktır. Her parça diğerini etkiler, tüm parçalar birbirleri ile belli bir dengededirler, ve birine müdahale ettiğimizde tümü değişir.
2. İnsanlar bu sistemlerde tahmin edilebilir hatalara ve tuzaklara düşerler. Herhangi bir parçayı, olguyu, davranışı kendi başına, onu yaratan ve onun etkilediği diğer parçalardan, olgulardan ve davranışlardan ayrı düşünme eğilimindedirler.
3. Bu nedenle çoğu zaman insanlar düşünüşlerini iyi niyetli ancak basit etki – sonuç mantıkları üzerine kurarlar. Bunun sonucu en iyi ihtimalle tatminsizlik, çoğunlukla hayal kırıklığı, bazen de felaketler olabilir.
4. Şu anda şirketlerin, kurumların, toplumların, ailelerin, hatta ülkelerin içinde bulunduğu durum, büyük ölçüde bu “sistem körlüğünden” kaynaklanmaktadır. Çoğu zaman sorunların nedeni olarak görülen “açgözlülük” bile kişilerin bütün sisteme etkilerini algılayamamasının bir sonucudur.
5. Kurumların biz koçlara ihtiyaç duymasının ana nedeni de bu yukarıda saydığım nedenlerdir. Sistemleri ve sistem içindeki kendilerini anlayamayan liderler, tüm potansiyellerini ortaya koyamazlar.
6. Bu liderlerin etkin olabilmesi için hem başkalarının, hem de kendilerinin düştüğü tuzakları görmeyi öğrenmesi ve bu tuzaklardan kurtulmayı becerebilmesi gerekir. Koçların verebileceği en büyük fayda budur.
7. Koçların bu faydayı sağlayabilmesi için kurumsal sistemleri, içindeki dinamikleri, bu sistemlerdeki liderlik zorluklarını anlamaları ve bilmeleri gerekir.
8. Koçlar da bu konuda kendilerini geliştirmedikleri sürece, her insan gibi, yani destek olmaya çalıştıkları liderler kadar sistem körü olma ihtimalleri çok yüksektir.

Ancak tüm iyi niyetimize rağmen biz koçlar, özellikle de bu iyi niyetli destek olma arzumuza rağmen bazen bu gerçeği göz ardı edebiliyoruz. Bu durumda da en iyi ihtimalle aslında olabileceğimiz kadar faydalı olamıyor, kötü ihtimalle uzun dönemde zarar da verebiliyoruz.

Koçlar, danışanları olan liderlere ve yöneticilere şu çok kritik soruları yanıtlayabilmeleri için destek olmalılar, bunun için de öncelikli olarak kendileri bu soruları anlayacak ve yanıtlayabilecek sistemsel bilgi, anlayış ve yaklaşımı edinmek zorundalar:

• Burada ne oluyor? Bu kurumda, bu sistemde, danışanımın içinde bulunduğu bağlamda aslında ne oluyor?
• Bunun nedeni ne? Danışanım, diğer aktörler, çevresel koşullar, şartlanmalar, yetkinlikler, kurumsal yapılar, kültür, vb. bu durumun oluşmasında nasıl rol sahibi?
• Bu durumu daha iyileştirmek için danışanıma düşen rol ne? Bir kurumsal aktör, yönetici ve lider olarak danışanım ne gibi rolleri üstlenerek, ne gibi eylemlere girişerek bu durumu daha iyi ve etkin olana doğru değiştirebilir?
• Bu rolü yerine getirebilmek için danışanım hangi alanlarda gelişmeli? Danışanım hangi yeni düşünüş, yaklaşım, tutum ve davranışları geliştirirse bu rolü en iyi şekilde yürütebilir?
• Bu süreçte koç olarak benim rol ve görevim ne? Tüm bu süreçte ben danışanıma en iyi şekilde nasıl destek olabilirim? Hangi araçlar ve yaklaşımlar bir koç olarak beni etkin kılar?

Özellikle de kurumlar gibi özel dinamikleri olan bir alanda “Koç sadece soru sorar” gibi bir önerme yeterli olmuyor, doğru soruları sorabilmek için bile koçun içinde koçluk yapılan alanı, dinamikleri, ve bu dinamiklerin danışanı üzerindeki etkisini anlayabilmeli.

Bu soruları yanıtlayabilmek için koçun yetkin ve bilgili olması gereken üç alan var:

• Kurumları, kurumların nasıl çalıştığını, hiyerarşik sistem dinamiklerini tanımak ve anlamak,
• Bu sistemsel alan içinde liderliği, üzerlerindeki etkileri ve karşılaştıkları zorluklarını anlamak,
• Bu liderlere, kurumsal alanda etkin olarak ilerleyebilmek için nasıl koçluk yapılması gerektiğini anlamak.

MareFidelis Koçluk Yaklaşımı ile Yönetici ve Lider Koçluğu modelimiz, işte bu görüş, anlayış ve düşüncelere dayanmakta…

The post MareFidelis Koçluk Yaklaşımı appeared first on marefidelis.com.

The post Değişim ve gelişme üzerine… appeared first on marefidelis.com.

• Bir şirket, takım veya herhangi bir insan topluluğuna liderlik etmek için en önemli şey, o şirketi, takımı veya topluluğu tüm iç ve dış koşullarıyla doğru değerlendirebilmektir. Anlamadığınız ve tanımadığınız bir şeye liderlik edemez, onu yönetemezsiniz.
• Başarılı olan liderlerin hiçbiri başarılarını sadece teknik becerileri ve uzmanlıklarına bağlayamazlar. İnsan topluluklarına liderlik eden kişiler, ancak bu insanları ortak amaçlar etrafında toparlayabildikleri ve onların düşünüş ve davranışlarını bu hedefe ulaşmak için adapte etmelerini destekleyip harekete geçirebildikleri ölçüde başarılı olurlar.
• Ancak bunu yapabilmek, organizasyonları ve organizasyonlar içindeki insan davranışlarını doğru anlayabilmekle mümkün olur. Kurumlar kompleks, iç ve dış ortamları ile bir çok unsurun denge sağlamaya çalıştığı yapılardır ve herhangi parçayı etkilemek için yaptığımız eylemler, çoğu zaman birbiri ile bağlantılı bir çok farklı zinciri harekete geçirecektir.Bu nedenle bir çok iyi niyetli çaba, kurumsal yapı içinde başarısız, hatta yıkıcı hale gelebilir.
• Etkin lider, hem bu ilişkiler zincirini göz önünde tutan, hem de ne kadar uğraşırsa uğraşsın bu durumu hiç bir zaman tam olarak veya kalıcı olarak kontrol altına alamayacağını bilen kişidir, bunun yerine her kararını, etkileşimini ve bunların sonucunda oluşan durum ve olguları, kendisinden öğrenilecek, ve yeni duruma uygun yeni kararlar alınacak birer deney olarak görür. Etkin lider, sistemlerin öğretmeni ve yöneteni olduğu kadar, hatta belki daha da çok, sistemin öğrencisidir.
• Sistemler her ne kadar karmaşık olsa da, içindeki insanlar durum ve olgulara tahmin edilebilir tepkiler verirler. İnsanlar organizasyonun hangi kademesinde olduklarına göre, benzer baskılara benzer tepkiler verirler ve benzer insan problemleri yaratırlar. O açıdan karşılaşılan durumlar çoğu zaman kişiselden çok sistemik olabilir. Etkili liderler, hem kendi üzerlerindeki, hem de sistemlerindeki diğer insanlar üzerindeki baskıları bu ışıkta, kişisel ve ilişkisel problemlerle sistemsel problemleri birbirinden ayırarak gözlemler ve yönetirler.
• Bu açıdan baktığımızda liderlerin istenen performasını gösterememesinde teknik yetersizlik, bilgi, beceri, vs.’den çok “sistem körlüğü” diye adlandırabileceğimiz bir neden etkili olmaktadır. Ancak içinde bulunduğu yapının, bu yapı içerisindeki insanların ve en başta da kendisinin nasıl çalıştığı konusunda farkındalığı olmayan kişiler, liderlik kariyerlerinde problem yaşayabilmektedir. Bu durum, özellikle kişilerin aslında sistemsel ve durumsal olan bazı konuları kişiselleştirmesi, yansıtma yaparak kişileri, grupları, ve bazen kendini suçlaması, polarize olması, başkalarını veya kendisini yetersiz görmesi ile sonuçlanmaktadır. Bu da liderin bir kontrol ihtiyaç ve yanılgısına düşüp, etkin liderlik davranış ve çözümlerine ulaşılamamasına neden olabilir.
• Son dönemde içinde yaşadığımız ticari, örgütsel, ekonomik ve sosyal durumu, askerlikten ödünç alınan bir model en iyi özetliyor: VUCA – Volatility (volalitile), Uncertainty (Belirsizlik), Complexity (Karmaşıklık), Ambiguity (Tanımlanamazlık). Özel harekatlardaki karşılaşılan durumları tanımlamak için kullanılan bu dört kelime, kurumsal alandaki liderlerin gündelik gerçekliği olmuş durumda. Bu durumun getirdiği yoğun duygusal ve zihinsel baskının altında yukarıda tanımladığımız gibi bir liderlik sergilemek için liderlerin kendi içlerinden gelen refleksleri, dürtüleri, endişeleri ve arzuları çok etkili bir şekilde yönetmeyi, hem kendilerine, hem de dışarıya karşı çok net bir liderlik duruşu geliştirmeleri elzem hale geliyor. Liderlik prezansı diyebileceğimiz bu duruş, kendini derinden tanımaya dayanıyor, ve etkili liderliğin olmazsa olmazlarından, diğer parçaların üzerinde yükseldiği temel.
• Bu liderlik prezansının en önemli bileşenleri, ve onu oluşturan yüzleri ise MareFidelis yaklaşımının temelinde bulunuyor: Güçlü bir beden, açık bir kalp, berrak bir zihin, ve sonucunda entegre olmuş, bütünsel bir prezans. Bu modelle ilgili yazımıza buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

The post Kurumlar ve Liderlik Üzerine… appeared first on marefidelis.com.

• Hepimizin yaşamda tek amacı var aslında: Mutlu olmak. Kimse bir şeyi mutsuz olmak amacı ile yapmıyor.
• Çoğumuz bu mutluluğu ve başarıyı, başkalarının koyduğu tanımlarda arıyoruz. Anne babalarımızın, öğretmenlerimizin, din büyüklerimizin, liderlerimizin, uzmanların, reklamcıların, propagandacıların, bilim adamlarının, felsefecilerin ve genel olarak toplumun iki dudağı arasında arıyoruz bu mutluluğu.
• Ancak bu kişi ve otoriteler tarafından çizilen sınır ve tanımların içini tam dolduranların, onların yaparsak, sahip olursak veya olursak mutlu olacağımızı söylediklerine sahip olanların, yapanların ve olanların çok hızlı bir şekilde keşfettiği gibi, elde ettiğimiz mutluluk ve tatmin hiç bir zaman onun reklamında vadedilene ulaşamıyor. Sahip olduğumuz keçi boynuzu tadındaki tatminin ise ömrü ise çok ama çok kısa sürüyor.
• Onun için başarı, tatmin ve mutluluğun birinci koşulu birbirine bağlı bir kaç soruyu sorabilmek gibi gözüküyor. Bunlardan birincisi “ben aslında kimim (veya neyim)?” sorusunu sormak. Kimlik ve tanımlar alanına bakmak, oradaki mevcut durumun ne kadar gerçek ve işimize yarar olduğunu incelemek. Bizi kısıtlayan ve dışarıdan edindiğimiz tanımların ve kimliklerin farkına varmak. Yeni tanımlar yapmak, benliğimize derin bir anlayışla bakmak. Özgürleşmek.
• Daha sonra bu sorunun yanıtlarına dayanarak “gerçekten ne istiyorum?” sorusuna yanıt aramak. Yönelim alanına girmek. Niyetlerimizi, vizyonumuzu, anlamımızı belirlemek. ‘Tüm bunların anlamı ne’ye kendi kişisel yanıtımızı vermek. Ben kimim sorusuna dayanarak kalbimizi neyin mutlu edeceğine derin bir anlayışla bakmak.
• Sonrasında da “ben, bu isteklerime nasıl ulaşacağım?” sorusuna bakmak. Prensiplerimizi, değerlerimizi, erdem anlayışını devreye sokmak. Hem kendimizi, hem de çevreyi hesaba katmak. Ben kimim sorusuna dayanarak strateji ve taktiklerinizi oluşturmak, iç ve dışımızdan gelecek engellerin farkındalığı ve bu farkındalığın verdiği tevazu ile, ve aynı zamanda cesaretle eyleme geçmek.
• Her eylemin sadece bir deney olduğunu, deneylerin sonuçlarının önceden bilinemeyeceğini, deneyin sonucundan öğrenmek için yapıldığını ve her deneyin sonucunun bu üç sorunun yanıtını değiştireceğini ve daha da derinleştireceğini unutmadan, ve sonuçlara takılmadan yaşamak. Asıl mutluluk ve başarının bu sürecin içinde ve hiç sonu gelmeyen yaşama deneyinin sonuna kadar yaşamak olduğunu fark ederek, yaşamak.

The post Başarı ve mutluluk üzerine… appeared first on marefidelis.com.

The post Yaşam ve varolma deneyimi üzerine… appeared first on marefidelis.com.